ثـریـا  و سید محمد حسین بهجت تبریزی  :

((...:: *** انتظار ***::...))

باز امشب اي ستاره ي تابان نيامدي

باز اي سپيده ي شب هجران نيامدي

شمعم شکفته بود که خندد به روي تو

افسوس اي شکوفه ي خندان نيامدي

زنداني تو بودم و مهتاب من چرا

باز امشب از دريچه ي زندان نيامدي؟؟؟

با ما سر چه داشتي اي تيره شب که باز

چون سرگذشت عشق به پايان نيامدي؟؟؟

شعر من از زبان تو خوش صيد دل کند

افسوس اي غزال غزلخوان  نيامدي

گفتم به خوان عشق شدم ميزبان ماه

نا مهربان من تو که مهمان نيامدي

ديوان حافظي تو و ديوانه ي تو من

اما پري، به ديدن ديوان نيامدي

     نشناختي فغان دل رهگذر که دوش

اي ماه قصر بر لب ايوان نيامدي

گيتي متاع چون منش آيد گران به دست

اما تو هم به دست من ارزان نيامدي

صبرم نديده اي که چه زورق شکسته ايست

اي تخته ام سپرده به طوفان نيامدي

عيش دل شکسته عزا ميکني چرا ؟

عيدم تويي که من به تو قربان، نيامدي

 در طبع شهريار خزان شد بهار عشق

زيرا تو خرمن گل و ريحان نيامدي

(شهریار)

سرنوشت رو هیچ وقت نمیشه از سر نوشت.............. پس هیچ وقت ازش فرار نکن و

 پنهانش نکن و سعی نکن که دوباره از نو بنویـسیـش . !؟

خوش آن که حلقه‌هاي سر زلف واکني

                              ديـوانـگـان سـلسـله‌ات را رهـا کـنـي 

کار جنون ما به تماشا کشيده است

                              يعني تو هم بيا که تمـاشـاي مـا کني 

کردي سياه زلف دوتا را که در غمت

                              مويم سفيد سازي و پشتم دوتـا کـنـي

تو عهد کرده‌اي که نشاني به خون مرا

                              من جهد کرده‌ام که به عهدت وفا کني 

من دل ز ابروي تو نبرم به راستي

                              با تيـغ کج اگـر ســرم از تـن جدا کني

سر تا قدم نشانه‌ي تير تو گشته‌ام

                              تيـــري خـدا نکرده  مبــادا خطـا کنـي

تا کي در انتظار قيامت توان نشست

                              برخيـز تا  هزار قيـــــامت به پـا کـني

داني که چيست حاصل انجام عاشقي

                              جـانـانه را ببيـني و جـان را فـدا کني 

شکرانه‌اي که شاه نکويان شدي به حسن

                               مـي‌بـايــد  الـتفـات به حــال گـدا کنـي

حيف آيدم کز آن لب شيرين بذله‌گوي

                               الا  ثـنـاي خـســرو کـشـورگشـا کنـي

آفاق را گرفت فروغي فروغ تو

                           وقـت اسـت اگـر به ديده‌ي افلاک جـا کني 

             

 

دلبر برفت و دلشدگان راخبر نکرد

                                  ياد حريف شهر و رفيق سفر نکرد

يا بخت من طريق مروت فرو گذاشت

                                 يا او به شاهراه طريقت گذر نکرد

***..:: قصه برگ و باد در  خزان پائـیــز ::..***

قصه برگ و باد

آخرای فصل پاییز یه درخت پیر و تنها

یه شبی درخت به برگ گفت:کاش بمونی در کنارم

آخه من میون برگا فقط تنها تو رو دارم

وقتی برگ درختو می دید داره از غصه میمیره

به خدا راز و نیاز کرد اونو از درخت نگیره

با دلی خرد و شکسته گفت نذار از اون جداشم

ای خدا کاری بکن که تا بهار همین جا باشم

برگ تو خلوت شبونه از دلش با خدا می گفت

غافل از این که یه گوشه باد همه حرفاشو میشنفت

باد اومد با خنده ای گفت:آخه این حرفا کدومه؟

با هجوم من رو شاخه عمر هر دو تون تمومه

یه دفه باد خیلی خشمگین با یه قدرتی فراوون

سیلی زد به برگ و شاخه تا بگیره از درخت جون

ولی برگ مثل یه کوهی به درخت چسبید و چسبید

تا که باد رفت پیش بارون بارونم قصه رو فهمید

بارون گفت با رعد و برقم می سوزونمش تا ریشه

تا که آثاری نمونه دیگه از درخت و بیشه

ولی بارونم مثل باد توی این بازی شکست خورد

به جایی رسید که بارون آرزو می کرد که میمرد

برگ نیفتاد و نیفتاد آخه این خواست خدا بود

هر کی زندگیشو باخته دلش از خدا جدا بود...

می خواهم پیش از تو بمیرم:

 پس برای اطمینان ازهمیشه با تو بودن، کاری می کنم. ، می خواهم که مرا بسوزانند خاکسترم را در ظرف شیشه ای شفاف بریزند  و بر طاقچه ی اتاق بگذارند،  تا درونم را ببینی.،  می بینی فداکاریم را ؟ از خاک شدن دست می کشم ازگـُل شدن دست می کشم تا کنار تو باشم. خاکستر می شوم تا با تو زندگی کنم آنگاه وقتی تو هم مردی  می توانی درون شیشه بیائی تا آنجا با هم زندگی کنیم  خاکستر تو ، خاکستر من.....!

 تا اینکه عروسی حواس پرت و شاید نوه ای بازیگوش بیرونمان بیاندازد. اما دیگر چنان درهم شده ایم

 که حتی اگر ذره ای از ما بردارند اتم به اتم پیش هم نشسته ایم . با هم به روی زمین پخش می شویم و

 روزی اگر  نـَمی  برگیریم حتماً دو شکوفه خواهیم شد   یکی تو ، یکی من

نمی خواهم به این زودی بمیرم. تازه تو آمدی ، می خواهم با تو عمری دراز داشته باشم ؛

 با تومرگ نمی تواند به هراسم افکند

 تو تازه ای تازه ی تازه ...!

 راستش نميدونم چطوري و چه مطلبي را در اين پستم قرار بدم. اما به اين نتيجه

 رسيدم که از ترفند ميکس براي پست جديد استفاده کنم تا بر افکار پيچيده

خودم فائق آيم.

شايد با اين شيوه هم بتونم يه تنوعي در وبلاگم داده باشم و هم تونسته باشم

در اين پست و در اين، به روز رساني کردن وبلاگم، برخي اطلاعات خودم رو

به رشته تحرير بيارم وشايد برا يک عـده معدود مفيد باشه.

اولش را با چند بيت  شعر ناب شروع ميکنم.

آدمي پير چو شد حرص جوان ميگردد        

                       خواب در وقت سحر گاه گران ميگردد                                    

 شَست و شاهد هر دو دعوي بزرگي ميکنند

                       پس چرا انگشت کوچک لايق انگشتر است

دود اگر بالا نشيند کسر شان شعله نيست

                       جاي چشـم ابرو نگيرد گر چه او بالا ترست

**********************************************

 آيا ميدونستيد که :

ـــ  هانري پوانکاره رياضي دان معروف فرانسوي بود واکتشافات وي در

 مبحثي از رياضي که سابقا آن را تحليل تواضع مي ناميدند . بود  و امروزه

 موسوم به توپولوژي جبري و از بزرگترين و مشکلترين مباحث

 رياضيات جديد است.

ـــ  مردم افغانستان با عدد 39 مشكل دارند. عدد 39 در ميان مردم اين

كشور به معناى يك دشنام ناموسى است. ريشه اين باور به درستى معلوم

 نيست، اما بعضى ها مى گويند كه تركيب عدد 39 در حروف ابجد برابر

 با يك واژه عربى است كه در فارسى بى ناموس يا ناموس فروش معنى مى دهد.

ـــ  گالوا يک اُعجوبه رياضي بود.

اواريست گالوا را به جرات ميتوان بنيانگذار مباحث جبر مجرد دانست.

گالوا 62 سال بعد از تولد لاپلاس  در نزديکي پاريس بدنيا آمد.( یعنی۱۹۷ سال پیش)

او با عمر کوتاه و 20 ساله اش بقدري بر علم رياضيات خدمت کرد . که

هنوز هم براي صاحبنظران رياضيات تعجب آور است که فردي با آن سن کم ،

 چگونه از آن قدرت تحليل فوق العاده بر خوردار بوده است.

او يک فرانسوي بود و بخاطربدست آوردن معشوقه اش، دوئل نمود و متاسفانه

 فوت کرد.

به گفته يکي از اساتيدم باعث ناکام ماندن و ممانعت گالوا از ورود به دانشگاه

 پلي تکنيک پاريس ، کساني بودند که حتي لياقت اين را نداشتند، فقط رخصت 

تراشيدن مدادش را داشته باشند. (واقعا براي تاريخ رياضيات اسف باراست) چون در آن زمان فرانسه مانند بريتانياي کبير، به علم بها نميداد .

 و هيئت ممتحنه آن دانشگاه يه مشت افراد بيسواد و ..... بودند. !؟

اگر در آن زمان مقالاتش چاپ ميشد وبه تاخير نمي افتاد . آن مباحث براي

 200 سال کافي بود تا بزرگترين رياضي دانان بعد خودش را از نـَفـَس بیندازد.

به دليل ذهن نيرومندي که داشت بيشتر محاسبات رياضي را به صورت

ذهني انجام مي داد. و چند معادله که رياضيدانان بزرگي همچون دکارت که قبلا

نتوانسته بودند حل نمايند ، حل کرد . موقع مطالعه آن مقاله ها :

در حاشيه کتاب که جاي بسيار کمي وجود داشت .فقط جواب آن معادله را مينويسد و ميگويد

وقت براي نوشتن روش تحليلش را ندارم !!؟ wowww.....خيلي ....!؟

ــــ  آلبرت اينشتين فقط يکبار در عمرش رانندگي کرده است آن هم بمدت کمتر از

نيم ساعت !؟!؟

*******************************************************

اينهم يک شعرخوب از صائب تبريزي:

با کمال احتياج، از خلق استغنا خوش است

                 با دهان خشک مردن بر لب دريا خوش است

نيست پروا تلخکامان را ز تلخيهاي عشق

                 آب دريا در مذاق ماهي دريا خوش است

هر چه رفت از عمر، ياد آن به نيکي مي‌کنند

                 چهره‌ي امروز در آيينه‌ي فردا خوش است

فکر شنبه تلخ دارد جمعه‌ي اطفال را

                 عشرت امروز بي‌انديشه‌ي فردا خوش است

هيچ کاري بي تامل گرچه صائب خوب نيست

                  بي تامل آستين افشاندن از دنيا خوش است

اميدوارم  این پستم بد نـشده باشه  و براتون جـالب و مفيد واقع بشه.

جـالـب بود یا اینکه خنده دار؟؟

                    هميـشه کـامياب و عـاشـق پـائـيـــز  باشيــد